ফুপাৰ্ছ ৰন্ধনঘৰৰ ৰন্ধন প্ৰণালী

English অসমীয়া हिन्दी বাংলা

মাছৰ টেঙা — পকা বিলাহী আৰু অলপ নেমুৰে ৰন্ধা অসমৰ আদৰৰ পাতল টেঙা মাছৰ আঞ্জা। গৰমৰ দিনত গৰম ভাতৰ সৈতে একেবাৰে মনৰ শান্তি।
ঔটেঙা মাছ — বাৰিষাৰ অসমীয়া বিশেষত্ব — ঔটেঙাৰে সিজোৱা মাছ, ফলৰ দৰে কোমল টেঙা সোৱাদ।
মাছ আৰু খৰিচা — খৰিচাৰে ৰন্ধা মাছ — তীব্ৰ গোন্ধ, টেঙা আৰু খাঁটি অসমীয়া সোৱাদ। খৰিচা ভালপোৱাসকলৰ বাবে এবাৰ খাবই লাগিব।
মাছ আৰু লাই শাক — কোমল লাই শাকেৰে প্ৰতিদিনৰ পাতল অসমীয়া মাছৰ আঞ্জা — মাটিৰ গোন্ধ, অলপ তিতা, আৰু অতি তৃপ্তিদায়ক।
থেকেৰা টেঙা মাছ — শুকান থেকেৰাৰে বনোৱা পাতল, পৰিষ্কাৰ টেঙা জোলত ৰৌ মাছ — গৰমৰ দুপৰীয়া প্ৰতিগৰাকী অসমীয়া আইতাই ভৰসা কৰা টেঙা।
পাতত দিয়া মাছ — কেঁচা সৰিয়হ বটা, পিঁয়াজ আৰু কেঁচা জলকীয়াৰে সনা মাছ কলপাতত মেৰিয়াই ধোঁৱাময় সোৱাদ নোহোৱালৈকে ৰন্ধা — অসমৰ নিজা পাতত দিয়া মাছ।
মাছ পিটিকা — জুইত সেকা মাছ কেঁচা সৰিয়হৰ তেল, পিঁয়াজ আৰু কেঁচা জলকীয়াৰে হাতেৰে পিটিকি লোৱা — অসমীয়া থালীৰ আৰম্ভণিৰ সৰল পিটিকা।
মাছৰ কণীৰ বৰা — পিঁয়াজ আৰু কেঁচা জলকীয়াৰে ৰৌ মাছৰ কণীৰ খৰখৰীয়া সৰু বৰা — প্ৰতি বসন্তত অসমীয়া ঘৰে বাট চাই থকা ঋতুৰ সোৱাদ।
পুঠি মাছ ভজা — সৰু পুঠি মাছ খৰখৰীয়াকৈ ভাজি পিঁয়াজ আৰু কেঁচা জলকীয়াৰে লৰাই লোৱা — কুৰমুৰীয়া, কাঁইটীয়া, আৰু খাই এৰিব নোৱাৰা।
মাছ আৰু কচু — কোমল কচু আৰু অলপ নেমুৰে ৰন্ধা ৰৌ মাছ — বাৰিষাৰ দিনৰ ঘৰুৱা, মৰমলগা অসমীয়া আঞ্জা।
মাছৰ মূৰ দিয়া মাটিমাহৰ দাইল — ভজা ৰৌ মাছৰ মূৰেৰে ৰন্ধা মাটিমাহৰ দাইল — ডাঠ, ধোঁৱাময় সোৱাদ, দেওবৰীয়া অসমীয়া বিলাসিতা।
ইলিহ মাছৰ টেঙা — ইলিহৰ অসমীয়া ৰূপ — থেকেৰাৰে চোকা কৰা পাতল বিলাহী টেঙা, যাতে মাছৰ সোৱাদেই আগত থাকে।
সৰিয়হ ইলিহ — বঙালী ৰন্ধনৰ মুকুট — চোকা সৰিয়হৰ জোলত ইলিহ, শেষত কেঁচা সৰিয়হৰ তেল।
দৈ মাছ — মছলাযুক্ত দৈৰ জোলত ভজা ৰৌ মাছ — উৎসৱৰ সময়ৰ ঘন, অলপ মিঠা বঙালী আঞ্জা।
মাছৰ জোল — আলুৰে বনোৱা প্ৰতিদিনৰ ঘৰুৱা বঙালী পাতল মাছৰ জোল — পোহৰ, মনভৰা, ভাতৰ বাবেই বনোৱা।
মিছামাছৰ মালাইকাৰী — নাৰিকলৰ গাখীৰত ৰন্ধা বিলাসী বঙালী মিছামাছৰ আঞ্জা — অলপ মিঠা আৰু গোটা মছলাৰ সুগন্ধি।
ভেটকী পাতুৰি — সৰিয়হ-নাৰিকলৰ বটাৰে সনা ভেটকীৰ ফিলে কলপাতৰ টোপোলাত ভাপত সিজোৱা।
তেল কাৱৈ — পিঁয়াজ আৰু গোটা মছলাৰে তেলীয়া ৰঙা জোলত বঙালী কাৱৈ মাছ — উৎসৱৰ প্ৰিয় পদ।
ইলিহ ভাপা — সৰিয়হ, নাৰিকল আৰু কেঁচা জলকীয়াৰে বন্ধ বাকচত ভাপত সিজোৱা ইলিহ — বঙালী ঘৰত ইলিহ ৰন্ধাৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় উপায়।
ইলিহ পাতুৰি — সৰিয়হ-নাৰিকলৰ বটাৰে ইলিহ কলপাতত মেৰিয়াই তাৱাত সেকা, পাত পোৰা নোহোৱালৈকে আৰু তেল চুহি নোওলোৱালৈকে।
ইলিহ ভজা — কেৱল ইলিহ, হালধি, নিমখ আৰু সৰিয়হৰ তেল — সোণালীকৈ ভাজি গৰম ভাত, ভজা তেল আৰু এটা কেঁচা জলকীয়াৰ সৈতে খোৱা।
বেঙেনা আৰু কলজিৰাৰে ইলিহৰ পাতল জোল — বেঙেনা, কলজিৰা আৰু কেঁচা জলকীয়াৰে পাতল ইলিহৰ জোল — পিঁয়াজ নাই, নহৰু নাই, মাছৰ সোৱাদ ঢাকিবলৈ একো নাই।
দৈ ইলিহ — অলপ মিঠা সোৱাদৰ মিহি দৈ আৰু সৰিয়হৰ জোলত সিজোৱা ইলিহ — কোমল, উৎসৱমুখৰ আৰু একেবাৰে কলকাতাৰ সোৱাদ।
ইলিহ পোলাও — ইলিহৰ সুগন্ধি তেলত ৰন্ধা গোবিন্দভোগ চাউল আৰু দৈত সনা কোমল ইলিহৰ তৰপ — বিশেষ দিনৰ বাবে এক আকৰ্ষণীয় পদ।
ইলিহৰ মূৰেৰে কচু শাক — ভজা ইলিহৰ মূৰ আৰু নাৰিকলৰে ৰন্ধা কচু শাক — বঙালী গাঁৱৰ মিতব্যয়ী, গভীৰ সোৱাদৰ পৰম্পৰাগত পদ।
ইলিহ মাছৰ টেঙা-মিঠা — তেঁতেলী আৰু গুড়ত টেঙা-মিঠা ইলিহৰ নেজ — বঙালী ইলিহ ভোজৰ মুখ চাফা কৰা শেষ পদ।
ইলিহৰ কণী ভজা — বাহিৰখন খৰখৰীয়া, ভিতৰখন কোমল ইলিহৰ কণী ভজা — বাৰিষাৰ এই সোৱাদৰ বাবে প্ৰতিজন ইলিহপ্ৰেমীয়ে কাজিয়া কৰে।
কুকুৰা আৰু কল পচলা — কোমল কল পচলাৰে গ্ৰাম্য অসমীয়া কুকুৰাৰ আঞ্জা — পাতল, মাটিৰ গোন্ধ আৰু গাঁৱৰ সোৱাদেৰে ভৰা।
কুকুৰা আৰু ক'লা তিল — ভজা ক'লা তিলৰ ঘন, বাদামী সোৱাদৰ ক'লা জোলত কুকুৰা — অসমীয়া আৰু বড়ো পৰম্পৰাৰ প্ৰিয় পদ।
কুকুৰা আৰু কোমোৰা — কোমোৰা গলি পাতল, অলপ মিঠা জোল নোহোৱালৈকে লাহে লাহে ৰন্ধা কুকুৰা — বিহুৰ বিখ্যাত হাঁহ-কোমোৰাৰ প্ৰতিদিনৰ সম্পৰ্কীয়।
কুকুৰা আৰু অমিতা — কেঁচা অমিতাৰে পাতল অসমীয়া কুকুৰাৰ আঞ্জা — অমিতাই মাংস কোমল কৰে আৰু আদা-নহৰুৰ জোল শুহি লয়।
কুকুৰা আৰু বাঁহগাজ — কেঁচা বাঁহগাজ আৰু খুন্দা জালুকেৰে কুকুৰা — পৰিষ্কাৰ, জালুকৰ সোৱাদেৰে ভৰা আৰু একেবাৰে অসমীয়া।
মুৰ্গীৰ জোল — আলুৰে বনোৱা পৰম্পৰাগত বঙালী দেওবৰীয়া কুকুৰাৰ আঞ্জা — ভাতৰ বাবে বনোৱা পাতল, সুগন্ধি জোল।
চিকেন ৰেজালা — কলকাতাৰ মোগলাই শৈলীৰ বগা কুকুৰাৰ আঞ্জা — দৈ, কাজু আৰু কোমল গোটা মছলাৰে ধনী সোৱাদ।
বাটাৰ চিকেন — বিলাহী, মাখন আৰু ক্ৰীমৰ মখমলীয়া জোলত তন্দুৰী ধৰণৰ ধোঁৱাময় কুকুৰা — ভাৰতৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় আঞ্জা।
চিকেন চেট্টিনাড — টাটকাকৈ ভজা মছলা, নাৰিকল আৰু জালুকেৰে তামিলনাডুৰ জুইৰ দৰে ঝাল কুকুৰাৰ আঞ্জা।
মাংস আৰু আলু — আলুৰে অসমীয়া ধৰণৰ ছাগলী মাংসৰ আঞ্জা — মছলা কম, সৰিয়হৰ তেল আৰু আদা বেছি; ঘৰৰ দেওবাৰ।
কষা মাংস — বংগৰ কিংবদন্তিসম লাহে লাহে ৰন্ধা ছাগলী মাংস — গাঢ়, চিকমিকীয়া আৰু ধৈৰ্যেৰে ভজা মছলাৰ সোৱাদেৰে ভৰা।
কলকাতা মাংসৰ বিৰিয়ানী — কোমল মাংস, বিখ্যাত আলু আৰু গোটা সিজোৱা কণীৰে কোমল, সুগন্ধি কলকাতা বিৰিয়ানী।
কাশ্মীৰী ৰোগান জোশ — উজ্জ্বল ৰঙা জোলত কাশ্মীৰী মাংস, গুৱামুৰি আৰু শুকান আদাৰ সুগন্ধি — ধনী কিন্তু ঝাল নহয়।
লাল মাংস — ৰাজস্থানৰ ৰাজকীয়, জুইৰ দৰে ঝাল ৰঙা মাংসৰ আঞ্জা — মথানিয়া জলকীয়া আৰু ঘিউৰে ধোঁৱাময়।
গাহৰি আৰু খৰিচা — খৰিচাৰে অসমীয়া গাহৰিৰ মাংস — টেঙা, চোকা আৰু গৰম ভাতৰ লগত খাই এৰিব নোৱৰা।
গাহৰি আৰু ক'লা তিল — ঘন, গাঢ়, বাদামী সোৱাদৰ ক'লা তিলৰ জোলত গাহৰিৰ মাংস — অসমৰ আটাইতকৈ আদৰৰ গাহৰিৰ পদবোৰৰ এটা।
গাহৰি আৰু লাই শাক — কাঁহীত অসমৰ জাৰকাল — টাটকা লাই শাকে গাহৰিৰ সকলো চৰ্বি শুহি নোলোৱালৈকে ৰন্ধা গাহৰিৰ মাংস।
গাহৰি ভূত জলকীয়া — বিখ্যাত ভূত জলকীয়াৰে শুকান গাহৰি ভজা — ধোঁৱাময়, খৰখৰীয়া কাষ আৰু উত্তৰ-পূবৰ আচল ঝাল।
গাহৰি আৰু অমিতা — কেঁচা অমিতা, আদা আৰু কেঁচা জলকীয়াৰে চৰ্বিযুক্ত গাহৰিৰ মাংস লাহে লাহে ৰন্ধা — সৰল, অতি প্ৰিয় অসমীয়া গাহৰিৰ আঞ্জা।
গাহৰি আৰু কচু — কচু ভাঙি ডাঠ, মিহি জোল নোহোৱালৈকে একেলগে ৰন্ধা গাহৰি আৰু কচু — অসমৰ আদৰৰ গাঁৱলীয়া ৰন্ধন।
নগা ধোঁৱা দিয়া গাহৰি আৰু বাঁহগাজ — নাগালেণ্ডৰ চিনাকি পদ — খৰিচা আৰু জুইৰ দৰে ঝাল ৰজা মিৰ্চাৰে ৰন্ধা ধোঁৱা দিয়া গাহৰি। তেলৰ প্ৰয়োজন নাই।
আখুনিৰে গাহৰি — আখুনি (গেজোৱা চয়াবিন)ৰে ৰন্ধা গাহৰিৰ মাংস — তীব্ৰ গোন্ধ, গভীৰ সোৱাদ; সুমি নগা ৰন্ধনৰ প্ৰাণ।
অমা বেদৰ আৰু নাৰজি — বড়ো বিশেষত্ব — শুকান মৰাপাটৰ পাত (নাৰজি)ৰে গাহৰিৰ মাংস, অলপ তিতা আৰু মাটিৰ সুন্দৰ সোৱাদ।
মিজো ভক্সা বাই — শাক আৰু বাঁহগাজেৰে মিজোৰামৰ মৰমলগা গাহৰিৰ জোল — কোমল, পাতল আৰু প্ৰায় তেলবিহীন।
দোহ নেইঅং — ক'লা তিলৰ বটাত মেঘালয়ৰ বিখ্যাত গাহৰিৰ মাংস — মাটিৰ গোন্ধ, ধোঁৱাময়; জাদোহৰ সৈতে খাবলৈ উত্তম।
জাদোহ — গাহৰিৰ মাংস, হালধি আৰু জালুকেৰে ৰন্ধা মেঘালয়ৰ চিনাকি ৰঙা চাউলৰ ভাত — এটা পাত্ৰতে সম্পূৰ্ণ আহাৰ।
আনিচিৰে নগা গাহৰি — আও নগাৰ সম্পদ — আনিচি (গেজোৱা আৰু ধোঁৱা দিয়া কচুপাতৰ পিঠা)ৰে ৰন্ধা গাহৰি, গভীৰ ধোঁৱাময় সোৱাদৰ জোল।
ৱাহান মোছডেং — ত্ৰিপুৰাৰ বিখ্যাত ঝাল গাহৰিৰ চালাড — সিজোৱা, সেকা গাহৰি ভজা জলকীয়া, পিঁয়াজ আৰু টাটকা পাতেৰে মিহলোৱা।
অমিতাৰ খাৰ — কলখাৰৰ সৈতে ৰন্ধা কেঁচা অমিতা — প্ৰতিটো অসমীয়া আহাৰৰ চিনাকি প্ৰথম পদ।
আলু পিটিকা — কেঁচা সৰিয়হৰ তেল, পিঁয়াজ, কেঁচা জলকীয়া আৰু ধনীয়া পাতেৰে পিটিকা সিজোৱা আলু — পাঁচবিধ সামগ্ৰী, খাঁটি অসমীয়া শান্তি।
বেঙেনা পিটিকা — জুইৰ ওপৰত ধোঁৱাময় নোহোৱালৈকে সেকা বেঙেনা, কেঁচা নহৰু, পিঁয়াজ আৰু সৰিয়হৰ তেলেৰে পিটিকা।
ঢেঁকীয়া শাক ভাজি — নহৰু আৰু আলুৰে ভজা কোমল ঢেঁকীয়াৰ আগ — অসমৰ নৈৰ পাৰৰ বসন্তকালীন বনৰীয়া শাক।
ঔটেঙা দাইল — ঔটেঙাৰে ৰন্ধা মচুৰ দাইল — পাতল, টেঙা অসমীয়া দাইল; আৰ্দ্ৰ দিনত মন ভাল কৰি দিয়ে।
লাই শাক ভাজি — সৰিয়হৰ তেলত বহুত নহৰুৰে নিমাৰ কৰা লাই শাক — অলপ তিতা, একেবাৰে সেউজীয়া আৰু খাঁটি অসমীয়া।
কল পচলা ভাজি — নহৰু আৰু কেঁচা জলকীয়াৰে ভজা মিহিকৈ কটা কল পচলা — পাতল, আঁহযুক্ত আৰু প্ৰতিটো অসমীয়া পাকঘৰত প্ৰিয়।
শুক্তো — সৰিয়হ, আদা আৰু গাখীৰত তিতা-মিঠা মিশ্ৰিত পাচলিৰ জোল, যিয়ে পৰম্পৰাগত বঙালী আহাৰ আৰম্ভ কৰে — পিঁয়াজ নাই, নহৰু নাই, হালধি নাই।
আলু পোস্ত — কেঁচা জলকীয়াৰে খছখছৰ ক্ৰীমী বটাত আলু — পিঁয়াজ-নহৰু নথকা প্ৰতিদিনৰ অতি প্ৰিয় বঙালী পদ।
ছোলাৰ দাইল — নাৰিকলৰ সৰু টুকুৰা, কিচমিচ আৰু ঘিউৰে অলপ মিঠা বঙালী ছোলাৰ দাইল — গৰম লুচিৰ উৎসৱমুখৰ সংগী।
ধোকাৰ ডালনা — আলুৰ সৈতে আদা-জিৰাৰ ঘন জোলত ভজা দাইলৰ পিঠাৰ হীৰাকৃতি টুকুৰা — বঙালী নিৰামিষ ভোজৰ মুখ্য আকৰ্ষণ।
ৰাজমা মছলা — পিঁয়াজ-বিলাহীৰ মছলাত লাহে লাহে সিজোৱা পঞ্জাবী ৰঙা ৰাজমা — ডাঠ, ক্ৰীমী আৰু জিৰা ভাতৰ সৈতে উত্তম।
পনীৰ বাটাৰ মছলা — মাখনযুক্ত, অলপ মিঠা বিলাহী-কাজুৰ জোলত কোমল পনীৰ — ঘৰৰ সকলোৱে মান্তি হোৱা নিৰামিষ দিনৰ বিশেষ পদ।
দাল তড়কা — ঘিউ, নহৰু, জিৰা আৰু ৰঙা জলকীয়াৰ গৰম ফোৰণেৰে হালধীয়া অৰহৰ দাইল — ধাবা শৈলীৰ।